ვალერიან გუნია

ვალერიან გუნია – Valerian Gunia (1862 – 1938)

1883 წელს ვალერიან გუნიას დებიუტი უცნაურად შედგა. სპექტაკლში “მეფე და პოეტი” ვასო აბაშიძემ პოეტის როლი ანდო.

მეფეს ალექსანდრე ყაზბეგი თამაშობდა, რომელიც დასაწყის ეპიზოდში დიალოგს მართავდა ვაჭართან – მსახიობ ნიკო შიშნიაშვილთან. ჩაივლის ეს მიზანსცენაც და სცენაზე ვალერიან გუნია უნდა გამოვიდეს… ვასო აბაშიძე კულისებიდან უყურებდა წარმოდგენას. უცებ მასთან ერთ-ერთი მსახიობი მივარდა და უთხრა:

- ბატონო ვასო, შეაჩერეთ წარმოდგენა, ვალიკო სცენაზე არ გამოვა…

- როგორ თუ, არ გამოვა?! – აღშფოთდა რეჟისორი…

- არ ვიცი, ამბობს ვერ გავალო… უკვე გრიმსაც იშორებს მგონი…

- სად არის?

- გასახდელში…

ვასო აბაშიძე უცებ გავარდა გასახდელისკენ… დაგრიმული სასცენო კოსტიუმში გამოწყობილი ვალერიან გუნია კუთხეში იდგა და ცახცახებდა, ხელ-ფეხი არ ემორჩილებოდა და ძლივს გასაგონად ლუღლუღებდა – არ შემიძლია, ვერ გავალ… არ შემიძლია…

- რას ჰქვია არ შემიძლია? – შეჰყვირა ვასო აბაშიძემ…

- მაპატიეთ, ბატონო ვასო, ვერ შევძლებ, სულ ვკანკალებ, ნაბიჯს ვერ ვდგამ…

- შენ ხომ არ გაგიჟებულხარ, რა დროს შიშია, მალე შენი გამოსვლის დროა, დაწყნარდი და სცენაზე გადი…

- არ შემიძლია… არა…

- აჰ, არ შეგიძლია? ვნახოთ – დაიყვირა ვასო აბაშიძემ და იქვე მდგომ მსახიობებს მიმართა: – აბა, ბიჭებო, სტაცეთ ხელი და გააგდეთ სცენაზე!

ვალერიან გუნია უფრო მოიბუზა… უცებ მას ჯარისკაცის ფორმაში გამოწყობილი რამდენიმე მსახიობი ეცა და სცენისკენ წაიყვანეს. საქმე ის იყო, რომ მისი პერსონაჟი მართლაც ჯარისკაცებს შეჰყავდათ კულისებიდან.

გუნია მთელი ტანით იგრიხებოდა, იგერიებდა კოლეგებს, მაგრამ, ამდენს ერთად ვერ მოერია და ასე აღმოჩნდა სცენაზე… სპექტაკლმა იმდენად წარმატებით ჩაიარა, რომ ამ ინციდენტის მიუხედავად, ვალერიან გუნია უცნაური დებიუტის შემდეგ პროფესიულ დასში ჩარიცხეს…

მანამდე კი, საოცრად ტკივილიანი და სევდიანი წლები გამოიარა…

ბაბუამისი მიხეილი საგუნიოში სოფლის მღვდელი ყოფილა და ოჯახიც საკმაოდ ძლიერი და უზრუნველყოფილი ჰქონია. მღვდლის ვაჟს ლევანს, სრულიად ახალგაზრდას, ხორშელი თავადის ჩიჩუას საოცრად ნორჩი, ლამაზი და კდემამოსილი ქალი – ტასო შეურთავს ცოლად. ტასოს სოფელში ვერავინ შეედრებოდა წიგნიერებით და განსწავლულობით. მალე შვილიც შესძენიათ – ვალერიანი… დედას მზე და მთვარე ამოსდიოდა პატარაზე. ძიძასაც კი არ ანდო – თვითონ ზრდიდა. ცხოვრობდნენ მშვიდად და ბედნიერად, მაგრამ… სულ რაღაც ხუთ წელიწადში ტასო გარდაცვლილა. ლევანს მეორე ცოლი მოუყვანია – პატარა ვალერიანისთვის ნამდვილი დედინაცვალი, რომელიც გერს დასანახად ვერ იტანდა. ლაღად ცხოვრებას მიჩვეული პატარა გულჩათხრობილი გახდა… თვალზე ცრემლმომდგარი დადიოდა და ღმერთს შეწევნას სთხოვდა. მამა დღენიადაგ მუშაობდა და ასე ეგონა, მასსავით მარტოსული და უბედური ქვეყნად არავინ იყო.

ერთ დღესაც მამასთან მომუშავე პოლონელი კაცი გაიცნო – ვაცლავ გრინცევიჩი… მოეწონა მასთან საუბარი, გულიც გადაუშალა. ვაცლავსაც შეეცოდა პატარა ობოლი ბიჭი და მე მივხედავო – სთხოვა ლევანს. ვალერიანი დიდი სიამოვნებით იღებდა კეთილშობილი ემიგრანტისგან რუსული ენის და ლიტერატურის, ისტორიის, გეოგრაფიის გაკვეთილებს, სწორედ მისგან ეზიარა ეროვნულ-განმათავისუფლებელ იდეებს…

14 წლის ვალიკო თბილისში ჩამოვიდა და დამოუკიდებელი ცხოვრება დაიწყო. ესაა, ქართული ძალიან ცუდად იცოდა, რის გამოც მეგობრებმა ერთხელ დასცინეს და ნამუსზე შეაგდეს… ვალიკო გაწითლებულა, თავი ჩაუღუნია და გაუჩინარებულა… გადიოდა დღეები, ბიჭი კი არ ჩანდა. შეწუხებულან მეგობრები – ზედმეტი მოგვივიდა, რამე ხომ არ აუტეხა თავსო – მაგრამ ვერსად უპოვიათ. ზუსტად ორი კვირის შემდეგ გამოჩენილა “ვეფხისტყაოსნით” ხელში, კმაყოფილი ღიმილით მიახლოვებია ამხანაგებს, წიგნი გადაუშლია და გამართული ქართულით დაუწყია კითხვა… მეგობრები განცვიფრებას ვერ მალავდნენ – ასე უცებ, ასეთი თავანკარა ქართულის სწავლა როგორ მოახერხაო.

ასეთი იყო, რამეს თუ დაისახავდა მიზნად, თავაუღებელი შრომის ფასად აუცილებლად აღწევდა…

სწავლობდა თბილისის რეალურ სასწავლებელში. მისი კლასელები შემდგომში ცნობილი მხატვრები – ოსკარ შმერლინგი და გიგო გაბაშვილი ყოფილან. აქვე უნდა აღინიშნოს ის ფაქტი, რომ ვალიკო ხატვაში ტოლს არ უდებდა ოსკარს და გიგოს და მას მხატვრის ბრწყინვალე მომავალსაც უწინასწარმეტყველებდნენ, მაგრამ… მას თურმე სცენა და თეატრი ელოდა, ისიც, მხატვრობის უსაზღვრო სიყვარულის მიუხედავად, სხვა გზას გაჰყურებდა…

რა უნდა ჩაითვალოს ვალერიან გუნიას სამსახიობო ოსტატობის წარმატების მწვერვალად? ალბათ ის ფაქტი, რაზეც მისი თანამედროვეები ბევრს ყვებოდნენ… ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის “ღალატი” არაერთხელ დადგმულა და არა მხოლოდ ქართულ სცენაზე… სწორედ სუმბათაშვილი ითვლებოდა პიესის მთავარი პერსონაჟის – ოთარბეგის საუკეთესო შემსრულებლად, მანამდე, სანამ ეს როლი ვალერიან გუნიამ არ შეასრულა. თავად დრამატურგი და მსახიობი დასწრებია ამ სპექტაკლს.

- ვალიკო, საოცრება ხარ ოთარბეგის როლში! სასწაულებს ახდენ! – აღმოხდა თურმე სუმბათაშვილს…

- რას ბრძანებთ, თქვენ როგორ შეგედრებით! – დაუმორცხვებია გუნიას.

- არ გინდა, ვალიკო, მე ხომ ვგრძნობ. მე, რაღაცნაირი უშნო და უნიათო ოთარბეგი ვარ! ეს როლი შენთვისაა ზედგამოჭრილი! – არ აცადა თურმე სიტყვის თქმა სუმბათაშვილმა.

იმის გამო, რომ “ღალატი” ეროვნულ-განმათავისუფლებელ იდეებს აღვივებდა, მის დადგმას ჩინოვნიკები ყოველთვის ამრეზით და აგრესიით ხვდებოდნენ. 1904 წელს, როცა ქართული თეატრის დასი ბათუმში ჩავიდა ამ პიესის დასადგმელად, თეატრს კაზაკებმა თურმე ალყა შემოარტყეს და კულისებში კოტე ყიფიანი დააპატიმრეს, ხელბორკილები დაადეს და პოლიციაში წაყვანა დაუპირეს. უცებ გამოვარდნილა ოთარბეგის კოსტიუმში გამოწყობილი ვალერიან გუნია, ხმალი უშიშვლებია და პოლიციელებისთვის შეუყვირია:

- ახლავე გაანთავისუფლეთ კოტე, თორემ თქვენ გამოგკეტავთ თეატრში და არ გაგიშვებთო. – ეს ისეთი დამაჯერებლობით წამოუძახია, ბოქაულს მაშინვე გაუთავისუფლებია ყიფიანი, სამაგიეროდ გუნიას წინააღმდეგ აღუძვრია სარჩელი – დამემუქრა და არ დამემორჩილაო. რამდენიმე თვის შემდეგ სასამართლოც შემდგარა.

- ადვოკატი არ მჭირდება, თვითონ დავიცავ თავსო. – და ისეთი სიტყვა უთქვამს, აქეთ დაუდია ბრალი შეშინებული ბოქაულისთვის.

იმდენად გაბედულად იქცეოდა, სპექტაკლის შემდეგ რუსეთის რეაქციის წინააღმდეგ ისეთ სიტყვებს და მოწოდებებს აფრქვევდა, ერთხელ, წარმოდგენის დამთავრების შემდეგ ჟანდარმერიაში დაიბარეს, მაგრამ მან ყურიც არ შეიბერტყა. ასე არ უნდაო, და გაკოჭეს და ხელფეხშებორკილი საკაცით ძალით წაიყვანეს სამმართველოში. აღშფოთდა ხალხი და შესაძლო არეულობის შიშით გაათავისუფლეს. ამ ამბავს მოსკოვის და პეტერბურგის თეატრალებიც გამოეხმაურნენ ჟურნალში “ტეატრ ი ისსკუსტვო”. ამდაგვარი ქმედებების გამო ვალერიან გუნიას ქართული თეატრის უშიშარი რაინდი შეარქვეს.

სოფლიდან ახლადჩამოსული თარხნიშვილებთან ცხოვრობდა, სადაც ხშირად იკრიბებოდა თბილისის ელიტა… ხშირად კითხულობდნენ ილიას და აკაკის ნაწარმოებებს, არჩევდნენ ქვეყნის ბედ-იღბალს. ახალგაზრდა ვალერიანსაც მეტი რა უნდოდა, “მოიწამლა” ეროვნული იდეებით და არალეგალებსაც დაუახლოვდა.

მაშინ ილია და აკაკი ისე შორეულ, მიუწვდომელ ფანტომებად ეჩვენებოდა, რომ გეთქვათ, რამდენიმე წელიწადში ამ შენს ორ უსაყვარლეს ადამიანს დაუმეგობრდები, მათ გვერდით ხშირად იქნები, პურსაც გასტეხ და ღვინოსაც შესვამო, გიჟად გამოგაცხადებდა. არა და, მართლაც ასე მოხდა. ვალიკო ილიას ილიაობების მუდმივი და სასურველი სტუმარი გახდა და აკაკისთანაც ხშირად ურთიერთობდა. სწორედ ვალერიან გუნია იყო აკაკის საიუბილეო კომისიის ერთ-ერთი წევრი და ილიას დამკრძალავი კომისიის თავმჯდომარე.

1889 წელს, ქართული თეატრის აღდგენის 10 წლის საიუბილეოდ ერთ თვეში თეატრის ისტორია დაწერა ისე საინტერესოდ და დახვეწილად, არა მარტო თეატრალური, ლიტერატურული სამყაროც განაცვიფრა.

ვასო აბაშიძის შემდეგ რედაქტორობდა ჟურნალ “თეატრს”, შემდეგ დააარსა გაზეთი “ცნობის ფურცელი”, 1888 წელს გამოსცა ფოტოებით დამშვენებული უნიკალური “საქართველოს კალენდარი”, 1907 წელს კი მზის შუქი იხილა მისმა იუმორისტულმა ჟურნალმა “ნიშადურმა”.

თავად წერდა, თარგმნიდა და აქართულებდა პიესებს.

ძალ-ღონეს არ იშურებდა ახალგაზრდების თეატრში მისაზიდად. სწორედ მისი ინიციატივით დამკვიდრდა ახალგაზრდა მსახიობთა გამოსაცდელი წარმოდგენები. ვინც ამ წარმოდგენებში საინტერესოდ ითამაშებდა, თუნდაც ეპიზოდურ, მაგრამ მაინც დასამახსოვრებელ სახეს შექმნიდა, მისთვის დიდი სცენისკენ გზა ხსნილი იყო.

1911 წელს ვასო აბაშიძის, ლადო მესხიშვილის და ვალერიან გუნიას ინიციატივით დაარსდა ქართულ თეატრთან არსებული პირველი დრამატული სტუდია. ვალერიან გუნიას დახმარებით ეზიარენ სცენას დიდი ქართველი ტრაგიკოსი – ალექსანდრე იმედაშვილი, იოსებ გრიშაშვილი და სანდრო შანშიაშვილი.

თეატრმცოდნე ალექსანდრე ბურთიკაშვილი ასეთ ამბავს იგონებს: “მწერალთა კავშირში ერთ მეგობრულ საუბარს შევესწარი. გავიხსენეთ ვალერიან გუნია; იოსებ გრიშაშვილმა თქვა: – გუნია რომ არ ყოფილიყო, ნეტა რა ვიქნებოდიო. ამაზე ხუმრობით უპასუხა ერთმა პოეტმა ქალმა:

- რა იქნებოდი და კინტო!

გრიშაშვილმა გაიღიმა, დასტურის ნიშნად თავი დახარა და ჩუმად წარმოთქვა:

- მართალი ხარ. გუნია რომ არ ყოფილიყო, ვინ უწყის, როგორ წარიმართებოდა ჩემი ცხოვრება!”

მადლიერმა პოეტმა თავის აღმზრდელს შემდეგი სტრიქონები უძღვნა:

“თუ ოდესმე მეც ვყოფილვარ სიყვარულის უსტაბაში,

და სცენაზე გამოსვლისას თუ დაგიკრავთ ჩემთვის ტაში,

იგი ტაში, იგი ქება მას ეკუთვნის, მე კი არა, -

ის ეკუთვნის ჩემს ვალიკოს, ვინც მე ლექსებს მაზიარა,

ვინც მე მზრდიდა ბავშვობიდან, ვის ვეძახდი მშობელ მამას…

მე არა ვარ ტაშის ღირსი – ის ეკუთვნის ამას… ამას…”

ეკა მახარაშვილი

გაზეთი 24 საათი 28.11.09

ალექს ბერდიშევი - Alex Berdysheff

ალექს ბერდიშევი – Alex Berdysheff

დაბადების თარიღი:
14.10.1964 ქ.თბილისი, საქართველო

განათლება:
1990 ქ.გლაზგოს ხელოვნების სკოლა, ასპირანტურის გაცვლითი პროგრამა
1988 ქ.თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია, გრაფიკული დიზაინის ფაქულტეტი

გამოფენები:
2008 ”არტ გალერი ლაინ”-ი, ქ.თბილისი, საქართველო
2008 გალერეა ”ჰობი”, პერსონალური გამოფენა, ქ.თბილისი, საქართველო
2007 ”არტ გალერი ლაინ”-ი, ქ.თბილისი, საქართველო
2007 საქართველოს საუკუნის რუსი მხატვრები, რუსეთის საელჩო.ქ.თბილისი, საქართველო
2006 არტ ხიდი, ალმაატა,ყაზახეთი
2006 ”ელიტ გალერი”, ქ.თბილისი, საქართველო
2006 დედოფალი ბი-ს მე-3 საერთაშორისო მინი არტ გაცვლა. ქ.დედოფალი შარლოტა, კანადა
2005 ”ელიტ გალერი”, ქ.თბილისი, საქართველო
2005 გალერეა ”ტმს” – ი, პერსონალური გამოფენა, ქ.თბილისი, საქართველო
2004 სავაჭრო ცენტრი ”არტ კავკასია”, ქ.თბილისი, საქართველო
2003 ”ჯერსი გალერიიზ” არტლაივის პირველი საერთაშორისო გამოფენა, ქ. ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი
2002 ”ქარვასლა ” თბილისის ისტორიის მუზეუმი, გამოფენა” აქტუალური სიზმრები”, ქ.თბილისი, საქართველო
2002 გალერეა ”ჰობი” პერსონალური გამოფენა, ქ.თბილისი, საქართველო
2002 ”გალერია კანდინსკი”, გამოფენა ”ხელოვნება საზღვრებს მიღმა”, ქ.ვენა, ავსტრია
2002 ”გრილპარზერჰოფ ”გამოფენა” ხელოვნება საზღვრებს მიღმა”, ქ.ლინცი, ავსტრია
2001 მუნიციპალური გალერეა ”ბურგ შტოლბერგ” გამოფენა ” ხელოვნება საზღვრებს მიღმა” ქ.შტოლბურგი, გერმანია
2001 სადაზღვეო კომპანია ”ჯენერალ”-ი, გამოფენა ”ხელოვნება საზღვრებს მიღმა”, ქ.ლინცი, ავსტრია
2001 ”სითი არტ სენტერ”, შოტლანდიის ხელოვნების აკადემიის საზაფხულო გამოფენა, ქ.ედინბურგი, შოტლანდია
2001 ”ქარმელლუსთერ” ნიდერლანდების სამეფო, გამოფენა ” ხელოვნება საზღვრებს მიღმა”, ქ.დრახტენი, ნიდერლანდები
2000 კულტურის ცენტრი ”კერრ”, სტოკსდეილი, არიზონას შტატი
2000 ”მალლ გალლერიიზ” ღია გამოფენა ”წარმოსახვის ხელოვნება”, ქ.ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი
2000 შოტლანდიის სამეფო აკადემია, საზაფხულო გამოფენა, ქ.ედინბურგი, შოტლანდია
1999 გალერეა ”ჰობი”, ქ.თბილისი, საქართველო
1998 შოტლანდიის სამეფო აკადემია, საზაფხულო გამოფენა, ქ.ედინბურგი, შოტლანდია
1997 ხელოვნების კოლეჯი , ედინბურგის საერთაშორისო ფესტივალი, პერსონალური გამოფენა, ქ.ედინბურგი, შოტლანდია
1997 ”შოტლანდიის ხელოვნების ჯგუფი” ( SFAG), ქ.ინვერნესი, შოტლანდია
1997 შოტლანდიის სამეფო აკადემია, საზაფხულო გამოფენა, ქ.ედინბურგი, შოტლანდია
1996 გალერეა ”47”, ”შოტლანდიის ხელოვნების ჯგუფი”, ქ.ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი
1995 ცენტრალური მხატვრის სახლი, ქ.მოსკოვი, რუსეთი
1995 შოტლანდიის სამეფო აკადემია, ქ.ედინბურგი, შოტლანდია
1995 ”როი მაილს გალერი”ქ.ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი
1995 რუსეთის ფედერაციის გენერალური საკონსულო, პერსონალური გამოფენა, ქ.ედინბურგი, შოტლანდია
1994 ბრიტანეთის საკონსულო, პერსონალური გამოფენა, ქ.ედინბურგი, შოტლანდია
1991 ცენტრალური საგამოფენო დარბაზი, ქ.მოსკოვი, რუსეთი
1990 ”არტბანკ გალერი”, ქ.გლაზგო, შოტლანდია
1990 ”გალერია ბროკ”, ქ.ბარსელონა, ესპანეთი

ჯილდოები:
2000 ჯონ მიურეი ტომპსონის პრემია, 2000 წლის ”შოტლანდიის სამეფო აკადემიის” ყოველწლიური გამოფენის პრეზიდენტი დაჯილდოების კომისია.

______________________________________________________________________________________________

ალექს ბერდიშევი - Alex Berdysheff

1964 Born in Tbilisi, Georgia
1988 Graduated from Tbilisi State Academy of Fine Arts with a diploma in Graphic Design.
1990 Studied at Glasgow School of Art under a post-graduate exchange program.

Defying representational convention, Alex Berdysheff’s mixed media compositions combine realism with tightly rendered anomalous forms. As dimensionally convincing as black and white photography, his drawings relate random and purposeful figuration in perfect harmony. Biomorphic shapes and weightless form is set against a moody sky. A landscape appears but specificity is foregone for mystical affect. His surreal spaces appear with celestial elements. Berdysheff unites earthly forms and heavenly forms in a Miro-like space. Materialistically seductive, his surfaces depict atmospheric blends, textural relief and rigorous line. Like cubist lunar landscapes, the structurally complex paintings show fantastic celestial space. His figures are vivacious interpretations of humans’ relationship to the ground and sky. The figures are like animate buildings that reach toward the heavens. Since graduating from the Tbilisi Academy of Fine Art in Georgia, Berdysheff has exhibited throughout Europe and the United States. His time spent at the Glasgow School of Art was considered a turning point, and shortly thereafter Berdysheff had his first solo show at the Edinburgh International Festival. He was also one of the few non-natives to receive the John Murray Thomson Award, granted by the committee of the Royal Scottish Academy Annual Exhibition. Now, his paintings and drawings are held in private collections around the world.

Agora Gallery, New York, Press Release 2004

main exhibitions:

1990 Galeria Brok, Barcelona, group exhibition
1990 Artbank Gallery, Glasgow, group exhibition
1991 Central Exhibition Hall, Moscow, group exhibition
1994 The British Council, Edinburgh, one-man show
1995 Glasgow Royal Concert Hall, Glasgow, one-man show
1995 Consulate General of the Russian Federation, Edinburgh, one-man show
1995 Roy Miles Gallery, London, group exhibition
1995 Royal Scottish Academy, Edinburgh, SSAC exhibition
1996 Central House of Artists, Moscow, group exhibition
1996 Gallery 47, London, group exhibition (SFAG)
1997 Royal Scottish Academy, Edinburgh, RSA Summer Exhibition
1997 The Scottish Fine Art Group (SFAG), Inverness, joint exhibition
1997 Edinburgh International Festival, Edinburgh College of Art, one-man show
1998 Royal Scottish Academy, Edinburgh, RSA Summer Exhibition
1999 Royal Scottish Academy, Edinburgh, RSA Summer Exhibition
1999 Hobby Gallery, Tbilisi, joint exhibition
2000 Royal Scottish Academy, Edinburgh, RSA Summer Exhibition
2000 The Mall Galleries, London, Art of Imagination Open Exhibition
2000 The Kerr Cultural Center, Scottsdale, Arizona, group exhibition
2001 Karmelklooster, Drachten, the Netherlands, Art Beyond Borders group exhibition
2001 Central House of Artist, Moscow, the International Art Salon
2001 The City Art Centre, Edinburgh, Royal Scottish Academy Summer Exhibition
2001 Generali Insurance Company, Linz, Austria, Art Beyond Borders group exhibition
2001 Municipal Gallery Burg Stolberg, Germany, Art Beyond Borders group exhibition
2002 Grillparzerhof, Kirchberg o.d. Donau, Austria, Art Beyond Borders group exhibition
2002 Galerie Kandinsky, Vienna, Austria, Art Beyond Borders group exhibition
2002 Hobby Gallery, Tbilisi, one-man show
2002 Karvasla Tbilisi State History Museum, Actual Dreams group exhibition
2003 The Jersey Galleries, London, Artlives First International Exhibition
2003 Art Orient Gallery, Tbilisi, Joint exhibition
2003 Cultural Center Usina do Gasometro, Porto Alegre, Brazil, International Miniart Exchange
2003 Kopala Gallery, Tbilisi, Joint exhibition
2003 Kunstverein Erkelenz (near Cologne), Germany, Art Beyond Borders group exhibition
2004 Agora Gallery, Chelsea, New York, Milieu Through Mixed Media exhibition
2004 The Embassy of Georgia to the U.K., London, Points of View (exhibition of 23 Georgian artists)
2004 Art Caucasus 2004, 1 st International Visual Art Expo, Tbilisi, Georgia, Hobby Gallery, one man presentation
2005 TMS gallery, Tbilisi, one-man show
2005 Art Caucasus 2005, Tbilisi , Georgian Trade Center (GTC)
2006 Art Bridge, Almaty, Kazakhstan
2006 Queen B’s Gallery, Queen Charlotte City, Canada, The 3rd International Miniart Exchange
2007 Russian Artists of Georgia XX Century, The Embassy of the Russian Federation, Tbilisi
2008 Hobby Gallery, Tbilisi, one-man show
2003-2009 “Art Gallery Line” Tbilisi, Georgia, group exhibitions
2009 Hobby Gallery, Tbilisi, one-man show

awards:

2000 John Murray Thomson Award. 2000 Royal Scottish Academy Annual Exhibition.
2006 Coca-Cola Tbilisi Jazz Festival Poster Contest. First Prize.

ალექს ბერდიშევი - Alex Berdysheff

c 22 - ალექს ბერდიშევი (Alex Berdysheff)

« Newer Posts - Older Posts »

კატეგორიები