ელენე დარიანი – Elene Dariani

ელენე დარიანი – Elene Dariani

ხატაური

მწვანე ხავერდი, ვერცხლის ბეწვი და ხატაური
ჭრელ ხალიჩაზე ჩაჰკვდომია სპარსეთის რაშებს…
დათენთილ ბრჭყალებს ამახვილებს და ათამაშებს
ამართულ ყურთა ესმის უცხო ქვეყნის ხმაური.
ცხელი საღამო, ქვიშის სრბოლა, აურზაური
აუტეხნია შუაღამით წყეულ ზარნაშებს,
ო, რა უხდება, ამპარტავან, აშლილ ულვაშებს
მისი სვლა ასე მომხიბლავი და უცნაური.
მწუხრის საატზე სფინქსის სახე გააცხოველებს
ღამის წიაღში ის კითხულობს ღამის ნოველებს
და განუწყვეტლივ აპრუტუნებს შორით ნაღარას.
პატარა თითებს კარგად ახსოვთ სპილოსთან ბრძოლა,
რა დროს დაიწყებს ზამთრის სუსხში ბუნება ძრწოლას,
ბუხრის სითბოზე მოიგონებს ყვითელ საქარას.

1923 წ. XII

ელენე დარიანი – Elene Dariani

ელენე დარიანი – Elene Dariani

“პირამიდები”

იქ, სადაც დუმან პირამიდები,
მზის ქორწილის დროს მე დავწვები მზისფერ სილაზე…
იქ, სადაც დუმან პირამიდები,
შენ მომინდები,
შენი თვალები, შენი მკლავები, შენი სინაზე.
შენ მოგაფრენს ცხენი არაბული,
თველებდანაბული.
საყვარელ ხელებს მივეცემი, როგორც ნაზ საწოლს,
და შენ დამკოცნი როგორც დედოფალს, ვით მხევალს და ცოლს,
ტკბილი იქნება ცხელ სილაზე ჩვენი თამაში,
მზიურებს მაშინ არაფერი მოგვაგონდება…
პირამიდებში ატირდება ლოდინით რაში.
ლურჯ სფინქსთან მივა, უცქერს დიდხანს და დაღონდება.
სილიან ტანით მდინარისკენ გავეშურებით,
მწვანე ტალღებში დავამშვიდებთ ჩვენს ღელვას ალურს.
გამოფხიზლდება შენი რაში სფინქსის ყურებით,
დაუწყებს ძებნას უდაბნოში თავის სიყვარულს.

ელენე დარიანი – Elene Dariani

ელენე დარიანი – Elene Dariani

ანა ახმატოვა – Anna Akhmatova (1889 – 1966)

ელენე პირადად იცნობდა ანა ახმატოვას და თარგმნიდა მისლექსებს.

1917 წელს მოსკოვიდან ტიციან ტაბიძეს ელენესთან გამოგზავნილი წერილი დაწერილია ანა ახმატოვას გამოსახულებიან ღია ბარათზე, ასეთი მარგინალიით: “ანნა ახმატოვა (პოეტესა) ნახატი დელა ეთას კარდ ისკოსი”.

ლექსი “წერილი ანა ახმატოვას”, დაწერილია 1922 წელს, თბილისში. პირველად დაიბეჭდა ჟურნალ “მეოცნებე ნიამორების” 1922 წლის მერვე ნომერში.

“მე მინდა გითხრა სამძიმარი,
რომ ბლოკი მოკვდა!
ხანდახან ჩუმი და მძინარი
მეცა ვარ ბლოკთან.
ჩამოდი ჩემთან, მე მგონია
ვიქნებით დები:
თუ პეტერბურგის აგონია
გიყვარს… და ვცდები.
თბილისის მადლი და მშვენება
გიშველის, ვიცი.
ორივეს ერთად გვეჩვენება
წასული პრინცი.
შენ დაღალული გიბანია
სხეული ნისლში…
ჩვენი ქვეყანა ისპანია
არი ივლისში.
მე ცოტა მიცნობს: სხვანაირი
მეწვია ბედი,
შენთვის საჩუქრად მაქვს დაირი
და ოქროს გედი.
ჩვენი მზე, ჩვენი მხარე ლურჯი
ლოყებს აგინთებს;
აკოცე შენი ცივი ტუჩით
თამარის თითებს. ”

1922 წ.

ელენე დარიანი – Elene Dariani

ელენე დარიანი – Elene Dariani

პაოლო იაშვილი – Paolo Iashvili (1894-1937)

“მაღალ მოლოდინს შეეჩვია ჩემი პროფილი,
ღამე დღესა სცვლის და ალიონს მწუხრის საათი,
სიტყვის ნადიმზე მე არა ვარ უარყოფილი,
მაგრამ მომბეზრდა მალულობა, ფარული დარდი.

ბევრი ვეწამე, (აღარა ვარ დღეს მინდობილი),
იჭვის სათვალით გავადიდე, შუქი დავანთე,
ო, რა ძნელია ფერწასული წუთისოფელი,
ოდეს არ კვდება ვერლენი და ბრძენი საადი.

ჩემი ლექსები მოვიშორე და გავასხვისე,
დიდი მოთმენა მოვიახლე და შევითვისე,
დაღლილი შუბლით მოვიწყინე სხვისი სიავე.

ყველას გავუძლებ – კარგადა ვგრძნობ, ყველაფერს დღესა, –
სახელის ლანძღვას, ტიციანს და მის მეუღლესა,
კვლავ ფრთებს ავისხავ და სტრიქონებს მივცემ სილაღეს.”

1923 წლის 24 მაისი

« Newer Posts - Older Posts »

კატეგორიები