ცინცაძეები – Tsintsadze

ცინცაძეები – Tsintsadze

გალერეა

Responses

  1. ცინცაძეების გვარზე დღემდე გავარკვიე: (მეცნიერულად დასაბუთებული მონაცემები) – ერთერთი უძველესი (ჯერ კიდევ ქრისტიანობამდელი პერიოდის ეტიმოლოგიის) გვარი. წარმოშობით არის სპერიდან (დღევანდელი თურქეთის ტერიტორია) – ლაზეთი (ლაზური წარმოშობის გვარია)*. რაც შეეხება გვარის ეტიმოლოგიას და ისტორიას: თავიდან (წარმართულ პერიოდში) ცინცაძეების გვარი განეკუთვნებოდა ქურუმთა ფენას; შემდგომ, ქრისტიანობის ხანაში ცინცაძეები მრავლად იყვნენ სასულიერო ფენაში. გვარი – ცინცაძე – ეტიმოლოგიურად მოდის ძველქართული (ლაზური) სიტყვიდან (სამწუხაროდ ზუსტად არ მახსოვს – იხ: სპეც ლიტ-რა), რომელიც შინაარსობრივად აღნიშნავდა – მედროშეობას. ომის დროს ცინცაძეები იყვნენ დროშის მცველები და უშუალოდ ბრძოლის პერიოდში მედროშეები (ი. ჯავახიშვილის მიხედვით). როგორც აღინიშნა წარმართულ ხანაში ცინცაძეები განეკუთვნებოდნენ ქურუმთა ფენას და გვარის მითოლოგიური გადმოცემის მიხედვით იყვნენ ე. წ. ,,ცის შვილები”. სუფიქსი ,,ცინ”** ძველ ქართულად (ლაზურად) აღნიშნავდა ,,ნათელს” – აქედან გამომდინარე გვარი ,,ცინ-ცა-ძე”*** შინაარსობრივად (ზუსტად) ასე იშიფრება: ,,ნათელი ცის შვილები” (!?). (ეს გასაკვირი არ არის, რადგან ბევრი ძველ ქართულ გვარს (და უფრო ადრეულ პერიოდში სახელსაც) გააჩნდა თავისი წარმოშობის ,,მითო-რელიგიური” საფუძველი: ზოგიერთები იყვნენ მაგ: ,,მზის შვილები”, ,,მთვარის შვილნი – თვარა-ძე” ..მდინარის შვილნი ანუ მდინარა-ძე”, ასევე ცხოველთა სახელებთან დაკავშირებული გვარები: ,,მელა-ძე”, ,,ბუღა-ძე”, და ა. შ. ). ქრისტიანობის ეპოქაში ცინცაძეების გვარი ეკუთნოდა სასულიერო ფენის წარმომადგენლობას.
    (ი. ჯავახიშვილის და სხვათა მონაცემებზე დაყრდნობით)

    *აქედან გამოდინარე გვარის – ,,ცინცაძის” წარმოშობა და მისი უძველესი ისტორია, გვარის სრული და ზუსტი ეტიმოლოგიური კვლევა უნდა განხორციელდეს ლაზურ უძველეს კულტურაზე დაყრდნობით (რაც დღეისთვის თითქმის შეუსწავლელია) და მათი თავდაპირველი (?!) განსახლების ტერიტორიაზე (მათ შორის ქ. სპერის რაიონებში) რომელიც (დღეისთვის:)) თურქეთის სახელმწიფოს ფარგლებში მდებარეობს.
    ** ,,ცინ”-ის დამატებითი შესაძლო ეტიმოლოგია:
    მაგალითად სიტყვა ,,ცინცხალში” (ცინ – ცხალი); ,,ცინ”-ს შესაძლოა ასევე შეესიტყვებოდეს: ,,ახალი”, ,,სუბთა”, ,,წმინდა” ,,ხასხასა” და სხვა მაგვარი…
    ***უნდა აღინიშნოს რომ ბოლოსართი ,,ძე” გარდა შვილის (შინაარსობრივი გაგებისა) ძველ ქართულში აგრეთვე იხმარებოდა ,,ადამიანის” (ზოგადი გაგებით) აღსანიშნავადაც…


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: