Posted by: burusi | 09/09/2016

ოსიპ მანდელშტამი – რა ვუყო სხეულს, რაც მებოძა, რაც მე მეკუთვნის

mandelshtam3

 

***

რა ვუყო სხეულს, რაც მებოძა, რაც მე მეკუთვნის,
რაც ურღვევია, ერთიანი, მტკიცედ შეკრული.

ჩუმი ცხოვრების წუთი წილმხვდა განუკითხავი,
ვის, ვის ვუმადლო ამის გამო, გვედრებ, მითხარი?

მებაღეც ვარ და ყვავილადაც ვარ აქ მოსული,
და არ ვარ ქვეყნის ამ დილეგში მე მარტოსული.

მარადისობის მინას ჩემი სუნთქვაც ედება,
მას ჩემი სითბო დაორთქლავს და დაებედება.

მინის ზედაპირს იმნაირად მოაზარნიშებს,
მისი მნახველი ვერ მიხვდება, ვის რას ანიშნებს.

დრო ედინება მღვრიე, მაგრამ ჟამთა სიავე
მას ვერას ავნებს, _ ვერც წაშლის, ვერც გაანიავებს.

1909

თარგმნა ანდრო ბუაჩიძემ

***

Дано мне тело – что мне делать с ним,
Таким единым и таким моим?

За радость тихую дышать и жить
Кого, скажите, мне благодарить?

Я и садовник, я же и цветок,
В темнице мира я не одинок.

На стекла вечности уже легло
Мое дыхание, мое тепло.

Запечатлеется на нем узор,
Неузнаваемый с недавних пор.

Пускай мгновения стекает муть
Узора милого не зачеркнуть.

1909


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

კატეგორიები

%d bloggers like this: