Posted by: burusi | 23/09/2010

შოთა გაგარინი – “მე დავწექი”

შოთა გაგარინი – Shota Gagarin

შოთა გაგარინი – “მე დავწექი”

მე დავწექი.
დავწექი გულაღმა.
დავწექი მოწყვეტით, როგორც ბლოკბასტერის გმირი წვება ხოლმე
ფილმის მიწურულს,
როცა უკან ყველაფერი ფეთქდება.
დავწექი, როგორც ჩახმახი
და წამით, მთელი სამყაროს ხმები გადავფარე.
დავწექი როგორც ნისლი
დავწექი გმირულად, როგორც ცხრა ძმა ხერხეულიძე.
დავწექი, როგორც ბერლინის კედელი, შვებისმომგვრელად.
დავწექი რომ ვიყო ცის პარალელური.
მე დავწექი რომ ღვთაებებივით დავხუჭო თვალი.
მე დავწექი რომ დავივიწყო.
მე დავწექი რომ დავწვა,
დავწექი რომ დავწვე, ვიწვე, ვიწვალო და ვიწველო სიზმრები.
დავწექი, რომ მიწას გავუთანაბრდე.
დავწექი, რომ ვიბორგო და ვიტრიალო საკუთარი ღერძის გარშემო.
დავწექი, რომ გავიზარდო.
მე დავწექი, რომ წინ ვიყურო.
მაგრამ წინ მხოლოდ ჩემს ფეხებს ვხედავ.
მგონი, ჯობია ავდგე.


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

კატეგორიები

%d bloggers like this: