Posted by: burusi | 11/03/2010

სილოვან ნარიმანიძე – 9 მარტი, 1956

სანაპიროზე, სადაც ნახევარი საუკუნის წინ სტალინის ძეგლი იყო აღმართული, ახლა ქვის ლოდი დევს, რომელსაც ოქროსფერი ასოებით აწერია: „აქ დაიდგმება 9 მარტს დაღუპულთა უკვდავყოფის მემორიალი“

სილოვან ნარიმანიძე – Silovan Narimanidze

9 მარტი, 1956

ვხედავდი მრავალ, დაუდევრად გახსნილ საყელოს,
სახეებს კაცურს და სასახელოს.
გაბმულ წვიმებს და გაზაფხულის გამოღვიძებას,
გაჭედილ ქუჩებს, გემივით რომ მძიმედ ირწევა,
აღმართულ დროშებს, ყვავილების კოცონთა ფეთქვას,
ჩვენ შევხვდით ერთად!…
ჩვენ შევხვდით, როგორც დევნილები შორეულ მხრიდან,
როცა არწივი ასაფრენად, თითქოს ფრთებს შლიდა,
შურისძიების, დიდ ხანძრებში ვინც იქ დამიწდა,
ჩვენ ავიტაცეთ მათი დროშა, ვით ფიცი წმინდა!…
შემდეგ დავცილდით, ცხოვრებაში ასედაც ხდება,
ასე სჭრის ზოგჯერ ბედისწერა და კაცთა ნება,
მაგრამ იმ დღეს თუ გაიხსენებ,
იმ დღეთა მიღმა,
ვერ დაივიწყებ, ვინც იმჟამად
შენს გვერდით იდგა… …

1960წ


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

კატეგორიები

%d bloggers like this: