Posted by: burusi | 31/12/2009

ლადო ასათიანი – ახალი წელი

სანამ არ ჩაქრებიან იმერეთის ოდები,
ყოველ ახალწელიწადს მარად მომაგონდები:
შორი გზიდან მოსული, მამა-პაპის ჯილაგი –
უცხოდ განათებული პატარა ჩიჩილაკი.

უცხოდ განათებული, სხვაზე არ გასაცვლელი:
მწვანე სუროს ფოთოლი . კურკანტელას მარცვალი .
უზარმაზარ ოდაში მუხის ცეცხლი გუგუნებს,
ბავშვი გაოცებული მხოლოდ შენ შემოგყურებ.

დგახარ დამშვენებული ქამარ-ხანჯალ-ყაწიმით,
როგორც თეთრ ჩოხიანი იმერელი ყმაწვილი.
ფოჩიანი კანფეტიც ზედ გასხია მასრებად,
ალბათ ცაში თუ მოხდა შენი გალამაზება!

უზარმაზარ ოდაში მუხის ცეცხლი ჩახჩახებს,
ძველი “მრავალჟამიერ” აღებს ყველა გასაღებს.
მე ხან პაპის წვერს ვუმზერ, ხან შენ გიმზერ, ჩიჩილაკს,
და ვიღვრები ბინულის ნაკადივით სიცილად.

სულაც ვერ გამიგია, რა მახარებს, რას ველი . . .
ასე თვალგაურყვნელი, სიხარულით თვალსველი,
მხოლოდ შენ შემოგცქერი, შენი შუქის მჯერა მე,
შორი გზიდან მოსულო, ვარსკვლავეთის მცენარევ!

სანამ არ ჩაქრებიან იმერეთის ოდები,
ყოველ ახალწელიწადს მარად მომაგონდები!


Responses

  1. magaria es saiti

  2. dzalian dzalian momwons es saiti…………….I LOVE IT!!!!!!!!!!!

  3. i like ……………..

  4. magari da dzalian kargi saitia……


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

კატეგორიები

%d bloggers like this: