Posted by: burusi | 19/08/2009

მურმან ლებანიძე – ჭაბუა ამირეჯიბს

ჭაბუა ამირეჯიბი

ჭაბუა ამირეჯიბი

რომანზეც დამთენებია,
ფანჯრებში რიბირაბაო:
რა ზვრები, რა მტევნებია,
ამირეჯიბო ჭაბუა!
ლენცოფა აგიცელია
მორჩი, კეთილი გვცენია,
რა წიგნი დაგიწერია.
რა სიკვდილები გიგრძვნია!
გამხმარო, გაძვალებულო,
მეკობრევ, ბერად შემდგარო,
სიცოცხლეგამწარებულო.
სიკვდილისაგან ვერმკვდარო!
თეთრ ცხენზე ამხედრებულო
მწუხარე სახის რაინდო,
სოფლისგან გამეტებულო,
შენთან ბევრი მაქვს საერთო.
მიყვარხარ – ცერად გავლილი,
მიყვარხარ – ვეფხვად მხტომარე,
მიყვარხარ – ეხლა დაღლილი,
სენაკში – სანთლით მჯდომარე!
ლენცოფა აგიცელია,
მორჩი, კეთილი გიცვნია,
რა წიგნი დაგიწერია,
რა სიკვდილები გიგრძნია!
ბრძოლები განგიჭვრეტია,
ბრძენის, ასკეტის ღირსებით,
ცხოვრება დაგვიჩხვრეტია,
კითხვა – ძახილის ნიშნებით!
სიცოცხლის საზღვრად გდებულო
სიკვდილით ბევრჯერ შემკრთალო,
სიკვდილად გამზადებულო,
ვერა და ვერა, ვერ მკვდარო!
წიგნს სისხლით ნაწერს ვკითხულობ
(მეც სისხლის ნთხევით ვმღეროდი!)
შენთან ერთობით ვდიდგულობ, –
“ვამაყობ საქართველოთი”


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

კატეგორიები

%d bloggers like this: