Posted by: burusi | 29/05/2009

ტიციან ტაბიძე – “გრიგოლ რობაქიძეს”

ტიციან ტაბიძე, 1914 წ.

ტიციან ტაბიძე, 1914 წ.

ტიციან ტაბიძე – “გრიგოლ რობაქიძეს”

ბაღდათის, ტირის, გააცოცხლე ძველი ოსტატი
მორჩილი ხელი ჰკალავს ზურმუხტს, ალმასსა და ლალს
ტიტველ სირენას და მოთენთილ მადონას დალალს
ყველაფერს იტევს შენი ლექსი მოანდამანტე.
ჭიხვინით მორბის და მორეკავს თეთრ ცხენის რახტი
შვადღის სიცხეში გაალებულს გისმენთ მზით დამთვრალს
მაგი ჟონგლერი თვალს აყოლებ ვარსკვლავთ კარნავალს
საქართველოს ბედს დააფარე შეგნების სალტე.
ხან მეორეჯერ მონათლული დანტეს ემბაზში
იყავი მეფე_ზეცას გიწერს ბედის მწერალი
დაცემის ორმო და აღდგომის თეთრი მწვერვალი
დიდების ცეცხლი მარად გინთებს სამეფო კარავს,
გამარჯვების მზეს უბედობა ვეღარ დაფარავს
პოეტს, მეგობარს მაამაყებ მელექსეთ ბაში.

1916წ. მაისი მოსკოვი

ჟ-ი `კავკასიონი~, 1964წ., #9, პარიზი.


კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  შეცვლა )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  შეცვლა )

Connecting to %s

კატეგორიები

%d bloggers like this: