Tengiz Verulava – “Toward Market oriented health care system. Experience from Netherlands & Singapore Health Care Systems”

International Summer Camp “Lessons of Liberty IV” conducted by New Economic School – Georgia in cooperation with International Society of Individual Liberty (ISIL) in hotel “Tbilisi”, resort Bakuriani, August 6-12, 2010.

Toward Market oriented health care system (Power Point Presentation)

ვაჟა-ფშაველა - Vazha-Pshavela

ვაჟა-ფშაველა – Vazha-Pshavela

ზურაბ კიკნაძე “რამ შემქმნა ადამიანად?”

მთა-ბარის უძრავი დაპირისპირება გადინამიურებულია პოეტის როგორც გარეგან, ისე შინაგან ცდაში: ერთანეთს ენაცვლება ჩამოსვლა და ასვლა, დაცემა და აღმაფრენა.

პოეტი განსაკუთრებით აღფრთოვანებულია ბუნების ასეთი მოვლენებით, სადაც ამჩნევს ანალოგიურ რიტმს, რათა მისი საშუალებით საკუთარი სულიერი ცხოვრების რიტმი გამოხატოს. ამის საუკეთესო მაგალითია სიმღერა „რა შემქმნა ადამიანად“. ამ სიმღერაში პოეტი ნატრობს წვიმად ყოფნას, რადგან წვიმა ციდან დაშვებისას არ კარგავს „სულიერ სიმაღლეს“, სწორედ ამ დროს არის იგი მადლით სავსე, როცა ჯერ კიდევ „გულ-მკერდის მძივად“ აბნევია ღრუბლებს. აი, რატომ ნატრობს პოეტი წვიმად ქცევას და რაში ხედავს ადამიანად ყოფნის ნაკლს.

წვიმად მოსვლის ნატვრაში მეორდება მოტივი სიღერისა „მთას ვიყავ“ – ორივე სიმღერა შთაგონების სიღერაა, რაც ცხადი გახდება მათი ზედაპირული შედარებისას. პოეტი ამბობს: „მთას ვიყავ… ვლაპარაკობდი ღმერთთანა“, წვიმადმოქცევადი იტყვის: „არ გამწირავდა პატრონი ასე ოხრად და ტივლადა! ცაშივე ამიტაცებდა, თან მატარებდა შვილადა“, – აქ აღსანიშნავია პარალელიზმები: მთას ყოფნა – ცაში ატაცება ღმერთთან ლაპარაკი – ღვთის (პატრონის ) შვილობა. ადამიანი ამბობს: „თვალ წინ მეფინა ქვეყანა“, წვიმადმოქცევადი: „მაღლა ცა, დაბლა ხმელეთი მე მექნებოდა წილადა“, ადამიანი: „გულზედ მესვენა მზე-მთვარე“, წვიმადმოქცევადი: „გადავუშლიდი გულ-მკერდსა დღისით მზეს, ღამით მთვარესა“; ადამიანი: „სიცოცხლე, მისთვის სიკვდილი მქონდა მეორე რჯულადა“, წვიმადმოქცევადი: „რომ ისევ ჩემი სიკვდილი სიცოცხლედ გადიქცეოდა“.

წვიმა, მიწისთვის უნაშთოდ შეწირული, – მისი მოვლენა – მაგალითი უნდა ყოფილიყო პოეტისთვის, რომელიც შემოქმედებითი აღფრთოვანების წუთებში გრძნობდა თვითშეწირვის სიტკბოებასა და მადლს. ვაჟას შემოქმედებაში წვიმა არის წმინდა მსხვერპლი. ამით პოეტის განცდაში იგი ემსგავსება სამსხვერპლოდ დაღვრილ სისხლს, რომელიც არაგვის პირას ბრწყინავს.

ზურაბ კიკნაძე, 1980 წ.

ვაჟა-ფშაველა – Vazha-Pshavela

ვაჟა-ფშაველა – Vazha-Pshavela

ვაჟა-ფშაველა “რამ შემქმნა ადამიანად?”
რატომ არ მოვედ წვიმადა,
რომ ვყოფილიყავი მუდამა
ღრუბელთ გულ-მკერდის მძივადა,
მიწაზე გადმოსაგდებად
ცვარად ან თოვლად ცივადა?
არ გამწირავდა პატრონი
ასე ოხრად და ტივლადა!

ცაშივე ამიტაცებდა,
თან მატარებდა შვილადა.
ასე არ დამჭირდებოდა
სულ მუდამ ყოფნა ფრთხილადა.
მზის მოტრფიალე ვივლიდი
სიკვდილის გამაწბილადა;
მაღლა ცა, დაბლა ხმელეთი
მე მექნებოდა წილადა.

გავიხარებდი, მთა-ბარსა
ოდეს ვნახავდი მწვანედა,
მორწყულსა ჩემის ოფლითა,
ყვავილებს შიგნით, გარეთა.
გადავუშლიდი გულ-მკერდსა
დღისით მზეს, ღამით მთვარესა.
სიცოცხლეს ვაგრძნობინებდი
მომაკვდავ არე-მარესა.

თოვლად ქცეულსა გულშია
ცეცხლად იმედი მრჩებოდა,
რომ ისევ ჩემი სიკვდილი
სიცოცხლედ გადიქცეოდა
და განახლებულ ბუნებას
ყელ-ყურზე მოეხვეოდა.

ვაჟა–ფშაველა 1913 წ.

ნიკო ლორთქიფანიძე

ნიკო ლორთქიფანიძე

პაოლო იაშვილი “ნიკო ლორთქიფანიძე”

ხარ მოელვარე ვით სატევარი,
ემორჩილები მზეს და იადონს,
მომეცი ნება, როგორც მწევარი,
ლექსი გაჩუქო ბუნებით ბატონს.

გაგიძნელდება ქვეყნის დანდობა,
მაგრამ ხარ მუდამ კეთილშობილი.
მიმონებს შენი დარდიმანდობა,
და იშვიათი ჩვენში პროფილე.

სოფლის წითელა, ყვავილი, ხველა,
გამოტირილი და სამძიმარი,
შენ იმერეთმა დაგანაღველა
როგორც პოეტი და პატიმარი.

ფუქსავატ ხალხში ხარ განდეგილი,
და შთაგონების ხარ ფალავანი;
თუ პოეზია გულაგლეჯილი
დღეს ძებნაშია ერთგულ სავანის,
ჩვენი დათმობა შენთვის წესია
დამშვენებულო ძმური თვისებით;
თითქოს გაგეხსნას შენ ეკლესია
ცოდვილ სულების პარაკლისებით.

მაგრამ საყდარში არავის ელი
და რჩება ლოცვა გაუმართველი…
ხარ დიდებული ქუთაისელი
და შენ ბრძანდები დიდი ქართველი.

Older Posts »

კატეგორიები