Posted by: burusi | 12/09/2009

გიორგი ლეონიძე

გიორგი ლეონიძე

გიორგი ლეონიძე

გიორგი ლეონიძე – Giorgi Leonidze (1897-1966)

“1616 წელს პატარძეული აჰყარა და გადაასახლა ირანში, ფერეიდანს, შაჰაბასმა”, – აღნიშნავს პოეტი თავის ავტობიოგრაფიაში. ამ ლამაზ სოფელში, რომელიც თბილისიდან სულ რაღაც 35 კილომეტრის მანძილზე მდებარეობს, ნიკოლოზ ლეონიძის ოჯახში, 1899 წლის 27 დეკემბერს, დაიბადა ქართული პოეზიის ბერმუხა გიორგი (გოგლა) ლეონიძე.
აღსანიშნავია, რომ გოგლას წინაპართა სოფელი ტაო-კლარჯეთში, ართვინსა და ტბეთს შუა, მდებარეობდა. სოფელს ერქვა ლეონიძე. ამჟამად მისი სახელწოდებაა ნიოლიზე მაჰალესი(თურქულად “ნიოლიძეთა უბანი)”. როგორც ამბობენ, გოგლა სიცოცხლის ბოლო დღეებამდე ტაო-კლარჯეთის ხილვაზე ოცნებობდა.

პოეტის მამა, ნიკოლოზი სახალხო მასწავლებელი გახლდათ. ნიკოლოზს გორის საოსტატო სემინარია დაუმთავრებია. მასთან სწავლობდა ვაჟა-ფშაველა, რომელთანაც ახლო მეგობრობაც ჰქონია. დედას ჩაუნერგავს პოეტის გულში ქართული მწერლობისა და საქართველოს ისტორიის სიყვარული. დედის წყალობით ექვსი წლის გიორგი უკვე დამოუკიდებლად უკითხავდა წიგნებს თანატოლებს.
“ნინოწმინდა პალატები მეფეთა, გალავანი-ჯამი აქაფებული” – ამბობს ერთგან პოეტი და ჩანს, როგორ ეამაყება ისტორიულ სოფელს რომ უკავშირდება მისი წარმომავლობა დედის მხრივ. სოფელი პატარძეული ივრის სანაპიროთი კი ყრმობას მარადჭაბუკს ხდის.

გოგლამ ლექსების წერა ბავშვობიდან დაიწყო. რიყიანი და ხმიანი იორი მასწავლიდა ქართული ლექსის მუსიკასო, – იგონებდა პოეტი და დასძენდა, – სოფელში ივრის წნორებს ვუკითხავდიო პირველ ლექსებს. იქნებ სწორედ ეს წნორები იყო მისი პირველი სიყვარულის მესაიდუმლეც. როგორც ამბობენ, მას თავდავიწყებით ჰყვარებია ლელი ლორთქიფანიძე. ულამაზესი ასული მისი მრავალი ლექსის შთაგონების წყარო იყო, მაგრამ ეს სიყვარული ტრაგიკული აღმოჩნდა.
თუ დღეს გიორგი ლეონიძის მხატვრული სიტყვა მთელი ძალით ჟღერს თავისი ბუნებრიობითა და ხალხური ამღერებით, ეს იმიტომ, რომ ამ სისადავესა და ხალხურხმიანობას პოეტი ბავშვობიდანვე იწოვდა თავის მშობლიურ გარემოში.
ახლობელთა გადმოცემით, დედას უნახავს, თუ როგორი გატაცებით უსმენდა გოგლა წისქვილში მეწისქვილის ზღაპარს. სწორედ ეს შთაბეჭდილებები უნდა იყოს ასახული “ივერიის ღამის” სტრიქონებში:
“სთქვი, მეწისქვილევ, ერთი ზღაპარი.
სთქვი, ნაღვლიანი ძველი ქართლივით,
ან აზნაურის ქალზე ვიმღეროთ…
დარიალიდან გადავარდნილი
ხაზარეთისკენ მისცურავს წერო…”

1907 წელს გიორგი გადმოიყვანეს თბილისში და მიაბარეს სასულიერო სასწავლებელში, რომლის დასრულების შემდეგაც სწავლა განაგრძო სასულიერო სემინარიაში, სადაც მას მოძღვრავდნენ ღირსეული ადამიანები: ვასილ ბარნოვი, ნიკოლოზ სულხანიშვილი, კორნელი კეკელიძე და სხვები. სწორედ ამ ადამიანებმა განაპირობეს პოეტის მომავალი ცხოვრება; სწორედ მათ ჩაუნერგეს სამშობლოს უსაზღვრო სიყვარული და იმ ენის სითბო, რომელსაც მაშინ დევნიდნენ. სწორედ აქ, სასულიერო სემინარიის კედლებში გაღვივდა ინტერესი ქართული მწერლობის მიმართ. ამის დასტურია ხელნაწერი ჟურნალები -“ფანდური” და “ფუტკარი”, რომლის რედაქტორიც თავად გახლდათ, ხოლო 1916 წელს მისი რედაქტორობით გამოვიდა ლიტერატურული ალმანახი “საფირონი”.

ამ პერიოდში გაზეთ „სინათლე“-ში გამოქვეყნდა მისი ლექსი „მცხეთა“ (1911 წ.). ერთი წლის შემდეგ ლექსი უძღვნა ვაჟა-ფშაველას, რომელიც საპასუხო ლექსით (1912, დაიბეჭდა გაზეთ „განათლებაში“) გამოეხმაურა პოეტს. 1912 წლიდან ლეონიძის ლექსები სისტემატურად იბეჭდებოდა ჟურნალ-გაზეთებში, თუმცა პოეტი თავისი შეგნებული სამწერლო მოღვაწეობის დასაწყისად 1915 წელს ასახელებდა. ამ წელს დასტამბულ ლეონიძის ლექსებში, წერილში „ოსკარ უალდი“ (ჟურნალი „თეატრი და ცხოვრება“, № 51) და სხვა აშკარად გამოჩნდა პოეტის მოდერნისტული განწყობილებანი. 1918 წელს იგი დაუახლოვდა „ცისფერყანწელებს“, რომლებთანაც ანათესავებდა ქართულ ნიადაგზე მოდერნიზმის გადმონერგვის სურვილი და ლექსის ტექნიკური სრულყოფისაკენ სწრაფვა. ეს წლები ერთგვარი „ოსტატობის სკოლა“ გამოდგა ახალგაზრდა პოეტისათვის, რომელიც გარკვეული ხარკი მიუზღო სიმბოლიზმს (ლექსები: „ოფორტი“, 1919; „მზე ტაბასტა“, 1922; „ავტოპორტრეტი“ და სხვა წერილები და ნარკვევები).

1919 წელს პოეტმა თბილისის სახელმწიფო უნივერსტეტში განაგრძო სწავლა. 1921 წელს ლეონიძემ ტ. ტაბიძესთან ერთად გამოსცა პოეტური კრებული „რევოლჲიუციის პოეტები“. 1922-1923 წლებში იგი „ცისფერყანწელთა“ ყოველკვირეულ სალიტერატურო გაზეთ „ბახტრიონს“ რედაქტორობდა. ლეონიძე მაინც შორს იყო ორთოდოქსული სიმბოლიზმისაგან. შემდგომ პოეტის ღრმა პატრიოტულმა განწყობილებამ და ქართველ კლასიკოსთა ძლიერმა ზეგავლენამ ჩამოაშორა ესთეტიზმს.

ლეონიძე თვითმყოფი და ღრმად ეროვნული პოეტია, რომლის ადრინდელი ლირიკულმა შედევრებმა („ნინოწმინდის ღამე“, „სიმღერა პირველი თოვლისა“, 1926; „მყვირალობა“, „ყივჩაღის პაემანი“, „ყივჩაღის რამე“, 1928; „ოლე“, 1931 და სხვა) იმთავითვე განსაზღვრა პოეტის როლი XX საუკუნის ქართულ პოეზიაში.

საქართველოს ისტორიის წარსულისადმი მიძღვნილ ლექსთა ციკლი „ქართლის ცხოვრება“ პატარა ერის ისტორიის ტრაგიკული ფურცლებია. პოეტი წარსულშიც მომავალს განჭვრეტს; ამიტომაც მისი თუნდაც ყველაზე ტრაგიკული სტრიქონები ნათელი ოპტიმიზმით არის გამსჭვალული («წიგნი „ქართლის ცხოვრება“», «მინაწერი „ქართლის ცხოვრებაზე“», „წინაპრებს“, 1928; «მე ვკითხულობდი „ქართლის ცხოვრებას“», 1929; „დიდ თამარს“, „დავით აღმაშენებელს“, 1941 და სხვა). ლეონიძის ღრმა პატრიოტიზმი, მისი მოქალაქეობრივი პროგრამაა ჩამოყალიბებული ლექსში „ვუმღერ სამშობლოს“, პოეტის იდეალია „ადიდებული, დამწიფებული“ სიცოცხლე, ამავე დროს, ლექსის ის უჭკნობი სიჭაბუკე, რომლის საწინდარია ლექსისა და მისი წარმომშობი ეპოქის თანხმოვანება („სიჭაბუკე და ლექსი ერთია“). საქართველოს მიუძღვნა ლექსთა ციკლი „თბილისის განთიადები“ („მთაწმინდიდან ქარს მოჰქონდა“, 1926; „თბილისის განთიადი“, 1935; „თბილისი, ჩვენო თბილისო“, 1940; „თბილისს“, 1947 და სხვა).

პოეტი გამოეხმაურა მეორე მსოფლიო ომს („მხედარი პირტახია“, 1941; „შინმოუსვლელო, სადა ხარ?“, 1943; „არ დაიდარდო, დედაო“, 1944 და სხვა). ძნელბედობის ჟამს შექმნილი ზოგიერთი მისი ლექსი ხალხურ სიმღერად იქცა.

ლეონიძის ლირიკულ-ეპიკურ პოემებში „სამგორი“ (1960) და „ფორთოხალა“ (1951; სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1952) თანამედროვეობის, „ახალი ქართლის“ თემა გადაწყვეტილი ისტორიის თემასთან თავისებურ მიმართებაში. „ფორთოხალა“ ისტორიის შემოქმედი ხალხისადმი, უსახელო გლეხის ქალისადმი მიძღვნილი ჰიმნია. ლეონიძეს ეკუთვნის აგრეთვე პოემები „ბავშვობა და ყრმობა“ (1933, სტალინური პრემია, 1941), „ბერშოულა“ (1943), „რატომ არის საქართველო ლამაზი და მდიდარი“ (1957) და სხვა. 60-იანი წლების ზღურბლიდან შეიმჩნევა ლეონიძის პოეზიის ახალი აღორძინება.

ლეონიძის მოთხრობების წიგნმა „ნატვრის ხემ“ (1962, იმავე სახელწოდების ფილმი – 1976, რეჟისორი თენგიზ აბულაძე) სრულიად ახალ მხატვრულ სამყაროს აზიარა მკითხველი, პოეტის ყრმობის ხორცშესხმული აჩრდილები, გააზრებულნი დიდი მხატვრის ღრმა ინტელექტით, თანამედროვე ოსტატის თვალთახედვით წარმოგვიდგებიან. ერთმანეთთან დაუკავშირებელი მცირე მოთხრობების ეპიკურობა მძლავრი პოეტური ნაკადით არის გაჯერებული.

გიორგი ლეონიძე ნაყოფიერად იღვწოდა ლიტერატურათმცოდნეობაშიც. იყო ქართული ლიტერატურის, განსაკუთრებით ძველი ქართული მწერლობის მკვლევარი, ძველი ხელნაწერების დაუცხრომელი მაძიებელი და გამომცემელი.
1920 წელს გიორგი ლეონიძემ სათანადო კომენტარებითა და გამოკვლევებითურთ გამოსცა მამუკა ბარათაშვილის „ჭაშნილი“. 1928 წელს მისი რედაქციითა და ვრცელი შესავალი წერილით დაიბეჭდა სულხან-საბა ორბელიანის “სიბრძნე-სიცრუისა”. მანვე გამოიკვლია ამ წერილის ბიოგრაფია, გაანალიზა იგავ-არაკების ფოლკლორული ვარიანტები, გამოაქვეყნა სულხან-საბას შესახებ საინტერესო საარქივო მასალები. “მგოსანი საიათნოვა”-ასე ჰქვია წიგნს, რომელიც გიორგი ლეონიძემ გამოსცა 1930 წელს. 1935 წელს ფეშანგის პოემა “შაჰნავაზიანს” დაურთო ვრცელი გამოკვლევა. 1939 წელს მისი რედაქციით გამოიცა იოსებ თბილელის „დიდმოურავიანი“. ლეონიძეს ეკუთვნის გამოკვლევები ვეფხისტყაოსნის, ვახტანგ VI-ის, დავით გურამიშვილის, ბესიკის, საიათნოვას, ანთიმოზ ივერიელის, მ. გურიელის, ა. ყაზბეგის, ი. ჭავჭავაძის, ა. წერეთლის, ვაჟა-ფშაველას, ვ. ბარნოვის და სხვათა შესახებ.

აღსანიაშავია, რომ გიორგი ლეონიძის თაოსნობით 1931 წელს მთაწმინდის პანთეონის ტერიტორიაზე დაარსდა მთაწმინდის მწერალთა მუზეუმი, რომელიც შემდეგ გადაკეთდა საქართველო სახელმწიფო ლიტერატურულ მუზეუმად (ამჟამად გ. ლეონიძის სახელობისა), იგი წლების მანძილზე ამ მუზეუმის დირექტორად მუშაობდა. ასევე მისი უშუალო ინიციატივით დაარსდა ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმი საგურამოში. გ.ლეონიძე საკუთარი სახსრებით სცემს ლიტერატურულ კრებულს ,,საფირონს,” მონაწილეობს ჟურნალების ,,გრდემლის” და ,,დროშის” დაარსებაში, მისი ინიციატივით გამოდიოდა ლიტერატურული გაზეთი ,,ბახტრიონი”, ალმანახი ,,ლიტერატურული მემკვიდრეობა”. 1940-1948 წლებში „ლიტერატურული მატიანის“ რედაქტორი იყო.

1951-1953 წლებში გიორგი ლეონიძე ხელმძღვანელობდა საქართველოს მწერალთა კავშირს, 1957-1966 წლებში შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტს. იყო მშვიდობის დაცვის საბჭოთა კომიტეტის წევრი. კომიტეტის სახელით გიორგი ლეონიძემ 1958 წელს ბუქარესტში გააკეთა მოხსენება ქართულ_რუმინულ კულტურათა ურთიერთობაზე. აქვე წაიკითხა ვრცელი მოხსენება ანთიმოზ ივერიელის ცხოვრებასა და მოღვაწეობაზე, რომელმაც დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა რუმინეთის საზოგადოებრიობაზე. ანთიმოზ ივერიელის მოღვაწეობის ამსახველი მასალები რუმინეთის სასკოლო სახელმძღვანელოში შეიტანეს.

1944 წელს გ. ლეონიძე აირჩიეს საქართველოს სსრ მეცნიერებეთა აკადემიის ნამდვილ წევრად, ხოლო 1959 წელს ქართული პოეზიის განვითარებაში შეტანილი დიდი წვლილისათვის, დაბადების 60 წლისთავთან დაკავშირებით მიენიჭა რესპუბლიკის სახალხო პოეტის საპატიო წოდება. სწორედ ამ საიუბილეო სხდომაზე უთქვამს გოგლას ასეთი რამ: “ცა რომ ქაღალდად გადაიქცეს, ღამის ჰაერი მელნად, ვარსკვლავები გადამწერებად მყავდეს და იმაზე მეტი ასოები დავსხა ქაღალდზე, რაც ზღვაში ქვიშა და თევზია, მაინც ვერ გამოვხატავ ჩემს სიყვარულს ჩემი ერისადმიო”. ეს სიტყვები საუკეთესოდ ახასიათებს მას, როგორც პიროვნებასა და შემოქმედს.

სიკვდილამდე ორი წლით ადრე პოეტი ერთ ლექსში წერდა:
“ჩამოჭკნებიან ეს ყვავილები,
ეს ჯამ-ჯიხვებიც დაიცლებიან,
დაეცემიან მთებში ირმები,
გულს სურვილები გაეცლებიან,
ალაზნის ვაზებს დასცვივათ ოქრო,
დადნება, რაც მთებს დაჰვერცხლებიათ,
ვინ იჯადოქროს? უკვდავების დღეს
მხოლოდ ლექსები დაესწრებიან”.

გიორგი ლეონიძე გარდაიცვალა 1966 წლის 9 აგვისტოს თბილისის მახლობლად, წყნეთში. 14 აგვისტოს მთაწმინდის პანთეონში, რეპროდუქტორიდან გოგლას ომახიანი ხმა ისმოდა – ცოცხალი გიორგი ლეონიძე განსვენებულ გიორგი ლიონიძეს საკუთარი ლექსებით მიაცილებდა, ლექსებით, რომლებიც, მისი თქმით, “უკვდავების დღეს დაესწრებიან”.

თენგიზ ვერულავა


Responses

  1. გაიხაროს ვინც დაწერა

  2. ძალიან მომეწონა ეს ტექსტი გიორგი ლეონიძის შესახებ

  3. დიდი მადლობა. ძალიან დამეხმარა სკოლაში

  4. gaixaret ra vinc es dawere da sxva poetebis bigrafiebs tu shgidzliat dawere da amaze magari site ar iqneba ra tu yvela poetis biografia iqneba gaixaret ;)

  5. thnxx,kai iyo mara cota didi :P nu skolis ambavshi… :) madlob

  6. zalian kargi biografia iko vinc es dawera gaixaros, es ro ara mashin albat skolashi orians mivigebdi davaleba ro ar meweraaaaaaaa

  7. martla dzaan m chirdeboda skolashi amis modzieba,maddlobaaaaaaaaaaaaaaaaa

  8. dzalian magaria

  9. au madloba didi amis damwers magari mchirdeboda skolashii :)

  10. magaria sgsgsg

  11. KAIRGI TEMAA MAGRAM SRULYOPILI AR ARIS RAGACEEBI AKLIA ISIC ROM DAGEMATEBIA KARGI IKNEBODA MAGARIIII MAGRAM AMAZEC UGMESI MADLOBA AUCILEBLAD MJIRDEBODA SKOLISTVIS MADLOB TU GAITVALISWINEB KARGI IQNEBODA MAGRAM KIDE DIDI MADLOBA :D:d:d:D:d:d:d

  12. tqeven gaixaret rom giorgi leonidzeze informacia mivige………:D gadarchenili var xval skolashi:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:

  13. gaixaros vinc es dawora tore oriani garantirebuli mkonda

  14. ra magariaaaaaaa prezentaciistvis kai iqneba gamomadgeba !!!

  15. dzalian kargia vgijdebi am saitze :X kvelaferia rac mainteresebs: )

  16. magari rom vipove sashinao davaleba kargad 10 qulaze davcere isedac (10-sano) var :D ;D

  17. kargiaaaaaa………… ise kargi iqneba ufro bevri mwerlebis biografia ikos:D:D:D

  18. raamdeeniaa amdeeeni ra iyooo gaadaaweraa ar undaa :D :D

  19. :D:D:D:D

  20. DZAAN MAGARIA GAIXARETTTT..ES ROM ARA 2-IANI GARANTIREULI MKONDAAAA:*

  21. KIDE AR SHEGIDZLIAT METI INPORMACIA MOGVAWODOT GIORGI LEONIDZIS MAMAZE??????

  22. yochag imas vinc es awera!!!!!!!!!!!!! magra gamomadga skolashi!!!!!!!!!

  23. au madloba vinc es dawera es biograpia!!!!!!!!!!!!!
    me magra mtirdeboda skolashi da gamomadga kidec!!!!!!!!!!!!

  24. didi madloba damwers :)

  25. gaixareeee :D

  26. gaixaret :* :D

  27. dzlivs ar vipove biograpiaaaaaa, madloba damwers :) :) :)

  28. vaime didze didi madloba ra es ro ar yopiliyo aq ar vici ra iqneboda skolashi didi madloba magram erti shenishvna:aklia ragac ragaceebi mara mainc magaria rom gadamarchineee :*

  29. giorgi leonidze dzan magari mceralia

  30. NIKO GOMELAURI?????!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  31. dzn magaria skolashi magar d gamomadga magram cota ragaceeebi aklia mara mainc spsp amis damwers es rom ara skolashi 2-iani meqneboda 100 procentit didi madzlobaa:):):)

  32. es texti iko dzalian kargi da aseve dzalian sainteresoc

  33. madlobt skolistvis damabares da versad vipove…….madloba google s, wordpress.com s da avtors diiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiidi madlobaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa ;)

  34. vaime tqven gaixareeet zmeb i xart vinc dadeeeet skolashi mchirdeboda es ro araa 100000000 % enti 2 ianiii :@ gaixareet :):) kide rom daamatot mamikoze giorgi leonidziiis ufro kargi iqneba martla

  35. au saxol brat 10 iani mivixe didi madloba :) semestrshic 10 iani myveba ae eaeee :)) saxol brat mios mama ze da dedaze daamatet :))
    gaixare :* :)

  36. axla chemi myvirala maswi 10-s damiwers :D
    magari xar avtoro vinc ar unda iyo :)

  37. jogari kaci xar TENGIZ VERULAVA meti ra gitxra ra vici

  38. magariaaaaaa……..
    madloba:)

  39. au dzn didia tore danarcheni martla magaria da sxva mwerlebic ro daamatot sgl tqveeeeeeen. :D

  40. giorgi leonidzis portoxali

  41. gtxovt sxva poetebic dawerot

  42. dzalian magrebi xart vinc es dacera dzalian mjirdeboda da gamomadga skolashi

  43. madloba, rom giorgi leonidzeze bio dadeet, Sp. maswi 10-s Damiwers! :) :D :*

  44. thanks…. dz mchirdeboda skola7i…..

  45. dzaan kargia vafren giorgi leonidzeze :)

  46. vaime madloba dzann didi vedzebdi dzann kai saitia skolasshi gamomadgeba albat:))

  47. magaria da didi madloba rom daweret skolashi mchirdeba

  48. dz magari iko…. vinc es dawera gaixaros ramdeni wlisac ar unda ikos :))) magariii teqstia da sainteresoo dzaliann ….. momewonaa :*:*:*:*:*

  49. gaixaret :*:*:*

  50. dzalian magariaaaa

  51. au magari mweralia ra ra unda tqva magaze cudi neta am qveyanaze yvela maseti adamiani cxovrobdes

  52. auuuu ras dawers amas

  53. kargia gaixarett

  54. auuuu vin dacers amas

  55. auuuuu amdeennss raa dawerss:@:@:@:@

  56. dzalian damexmaraes teqsti radgan biograpia mosadziebeli mqonda

  57. madlobaa madloba madloobaa!!! xval 10 garantirebuli maq!! da sainteresooc iyooo ;) aii dzan didii madlobaa da sagol avtors :))) isee magarii kacii iyo gogla ;))

  58. kargi temaa

  59. magaria 10ians mivigeb

  60. mec gogla var martla ogond:)gogi goglas medzaxian moferebit:D

  61. au dz didia magram albat 10 mivigeb :D:D:D es ise xumrobit

  62. auuu…… giorgi leonizis dedis shesaxeb mindaaaaa

  63. kargia

  64. dz sakaipoa magari mwerali iyo
    :D:D:D:D:D:D:D

  65. gaixaret ra gadavrchi skolashi… :D

  66. magari poeti iyo giorgi leonidze
    @@@@@@@@@@@@@@

  67. gaixaros iman vinc dawera es biograpia

  68. au didi madloba ra dzalian gamomadga

  69. magari aris vinc es dacera

  70. dzalian damexmara es tema skolasiii

  71. au daan magaria

  72. Dzaan kai tekstia dzaan momewona da partulis proektic davwere.madlobt

  73. xvale uechveli atiani maqvs migebuli madloba
    :D:D:D

  74. vedzeb masalebs an informacias gogla leonidsis meughlis anluarsab gedevanishvilis shesaxeb an iqneb ojaxis wevrebi gamogvexmauron.saqme exeba s.gorovanshi saxls.

  75. არ არის ძალიან კარგი ინფორმაცია თემა ცოტათი არეულია

  76. kargia

  77. კარგია ასე დაწვრილებით რომაა ყველაფერი

  78. martla dzalian momewona*_*

  79. magaria….sasurvelia meti eweros piradzeee….

  80. …მე ვარ პოეტი,კვირეული ვარ ნიამორი,
    შეგვიანებულ ტრამვაების ყრუ “ნევერ მორით”!(“ავტოპორტრეტი”)

    …აპრიალებულ ხანჯალივით ამენთო ტანი
    და შეგიპყარი,როგორც მონა არაბისტანის…(“თაისი”)

    …ავდიდდი როგორც გავასქელი ჩვენი იორი.
    …ჩემს ლექსს თითეულს ეწურება ცხრა ლიტრი ერბო…(“მზე ტაბასტა”)

    …შენი თირკმელი ურაგანმა ქვიშას გარია.
    ცა დასისხლული სოღანლუხზე გადმომდგარია…(“ლიტანია”)

    …ყველა ხევსური,ვიცი დანტეა…(რა საჭიროა ლექსისთვის ტაში?)

    …წიგნი კი არა – ჟრჟოლა ხარ,
    ჩამოქაფული ჩანჩქერის…(“ვეფხისტყაოსანს”)

  81. ეს იყო კახეთი!

    ეს იყო
    კოცნა მთების და ცის…
    ეს იყო
    “დამტერფე”,
    “დამფერფლე”,
    “დამწვი”!
    მღეროდნენ ღუბლები:
    – ეშხს ნუღარ მიშენ!
    ცას ვესაუბრები,
    მგონიხარ შენ!

    მაკოცე…გავხევდი…
    გამლეწე ბზედ…-
    ეს იყო კახეთი,ეს იყო მზე!…

  82. “…უცბად მეყნოსა სუნი დამწვრისა,
    თემურის ხანძართ ნატისუსალი,
    თითქოს მან ქართლი ამ წამს გასრისა
    და ერთი ფეხით ვერ მივუსწარი!…”

  83. madloba

  84. “წვიმიანი დღე…
    წვიმიანი დღე…
    ძვირფასო,
    მხოლოდ ახლა შევიტყე,
    რომ ჩემი გული –
    არი შენი ტყვე…” (“წვიმიანი დღე”)

  85. გოგლა ლეონიძე – გულისთხრით დაწერილი ლექსების ავტორი…

  86. ძალიან ამაყი ვარ!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: